Israrla içimde isyan var
Ve de sorular
Her şey bittiğinde filmlerde düz yolda yürürsün ve ışığı bulursun
Ben yürümeye başladım her şeyin bittiğini hissediyordum
Ama ışık yok bulamıyorum
Karanlık bir merdivenden sürekli çıkıyorum
Artık inemem hem çok yoruldum hem de inişi yok bu yokuşun
Ağzımdan çıkan doğaya tüm notalar eşlik ediyor karanlıkta
Korkuyorum bildiklerimden çok bilmediklerim için
Acımasız dünyanın dansından
Doğu-batı ritminden yoruldum
Dallarımı başka yöne köklerimi başka yönü savurmaktan
Dostumu düşman düşmanımı dost kefesinde görmekten
Bulanık düşlerden korkuyorum
Oysa gülerken ne kadar da kolaydı her şey
Hayat kötü insanlar kötü
Kalmadı dostlar kötü
Aşklar bozgun aşklar hüzün
Kalmadı sarsılmayan dal
Dallarda hüzün
Karanlık içimizde
Gözler karanlık ve yüzler
Karakterdeki arananlar kayboldu bi bilgi ağının arasında
Çocuklar kayboldu cıvıldayan
Misketler ve toplar
Taşlar topraklar kayboldu betonlar arasında
Korkuyorum çünkü herkes kadar suçlu benim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder