Yalnızcık

Ayakları gerigeri gideni duymuştum da

Ellerim tersten yandan çarklı yazıyor

İçimin boşluğunu kelimelerle doldurmaya çalışıyorum

Ağlama sesi duymamak için kulaklığımı hiç çıkarmıyorum

Yalnızlık geldi oturdu yanıma

Sohbet etmek istiyor

Git demekten anlamıyor

Oysaki ben ona alışırsam

Kopamam asla işte ondan korkuyorum

Bir anne gördüm uzakta ağlıyor

Nedeni yok aslında

Yani büyük bir nedeni

Çocuğu aramıyormuş

Yalnız kaldım diyor

İçim gülüyor ona

Yalnızlık insanı içinden sarar

Dışında var olan onlarca insanı görmeyip kör olmasıdır

Hissedememesi havanın güzelliğini ayın berraklığını

İçine haykırıp kendine sesini duyuramamasıdır

Ege sahillerinde elinin boşluğunu hissetmesidir

Oysaki o koşsa çocuklarına yalnızlığı kalmayacak

Peki gerçek yalnızlara ne olacak

Peki yıldızlara ne olacak

Kirazlar tallarda çift olamayı seçmişken

Karıncalar onlarca gezerken

Neden bu yalnızlık

Neden duyuramıyorum sesimi

Pardon bakar mısınız kendimi arayacaktım da

Müsaitse telefonunuzu kullanabilir miyim?

Söyleyeceklerim var

Hayat güzel baharda çiçekler açar yine

Yine sabahlar bizim olur

Yine gülmeyi öğreneceksin

Teşekkür ederim telefon için

Ama ulaşılamıyor umarım gerçekten meşgul eden yalnızlık önemli biridir

Değilse kurtuluşunu göremediği için çok üzülürüm