Ram pam pam

Sokaktayım yürüyorum
Mutluyum ram pam pam
Çiçekler solsada son baharımda olmanın tadındayım
Sevilsem de sevilmesem de hayatın tadı bir başka
Ruhumun müziği içimde susmuyorsa
İçimde bir yerde hala çocuksam
Ellerim plastik topa değdiğinde gençliğimi hatırlamayacak kadar gençsem
Ritm benim hayat bana ait en mükemmeli benim
Sorgusuz sualsiz yaşamanın tadı benim
En mutlu benim
Evet bazen mutsuzluklar yıkık aşklar hüzünler de benim
Onlar olmasaydı nefesimin tadını nereden bilebilirdim
Gözlerim kapalı kırlarda geziyorum
Hücrelerim bayram ediyor davul zurna eşlik ediyor
Sanki düğününe tosladım hayatın kırlarda evlenirken
En kötü komedimde bile
Paparazilere yakalanan ünlüler gibiyim
İstemeden istediğime ulaşmış
İnanıyorum beni yaratan büyük kudrete
Bana mutluluk veriyor
Bense kendime mutsuzluk
Hayat bir sanat
Olmaya çalıştığım şey çok hata yapıp çok doğru görmek
Çıplak ayaklarla sokakların tadına varmak
Serin havanın yoldaşlığını sezip şarkılar söylemek
Hayatı çimlerinde tüm serzenişiyle hissetmek
Doyasıya bir sanatçıyım ben
Yaşam sanatçısı
Ne egom var benim sınırlar çizen
Ne kendimi çok bilgili zannedip insanlara cahil derim ben
Yeri gelir yollarda avare gezerim
Yeri gelir sokaklardır benim evim
Müzik ritm doğa benim
Sorular dolu zihnimi doğaya serip boşaltır eğlenirim
Yok koyu düşünceler zihnimde insanlar dosttur
Dost olamayan yoktur
Sadece sınırı olan çoktur
Yaşamaktır benim hastalığım dünyam doktor
Ama ölüm korku değil merak etme o da dosttur
İyiysen özünde
Danset sarkı söyle eğlen sevgi saç dünyaya
O bunu hakedecek kadar tarafımızdan acı çekiyor
Kötüler kötülükler çok ama dünyayı tatlı kılan onlar değil mi
Gözlerim kapalı denizi hissediyorum
Ayaklarım sekiyor yürüyorum sahnelerimde
Ram pam pam
Ram pam pam...