Sen de farkındasın biliyorum
Bu aralar çok yalan söylüyorum
Bu aralar seni unuttukça hatırlıyor
Hatırladıkça yalan söylüyorum
Bilmiyorsun ama ben seni çok özlüyorum """"

Seninle aşkın engel tanıdığı sınırlarda tanıştık
Yeniayın gölgesinde yaşadık dünyamızı
Palyaçon gibi neşe katardım mutlu dünyamıza
Sense bir şehzeda misali asil ama
İmparator kadar kadar cesur ve hazır olmayandan hani hayata
Bambaşka bakıyorduk dünyaya
Ben denize bakıyorum alabildiğine
Sen masanın diğer tarafında
Haliyle sen bana
Denizin sesini duymaktan bıkmış bir halin vardı sanki
Siluetini merak eder gibiydi tavırların
Tıpkı aşkın sesini duyup onu bulamamak gibi
ya da icat edip kullanamamak gibi bir bilim labaratuvarında
Hayat aslında ikimizede eşit güzeldi
İkimizde kördük
Senin gözlerin gören bir kör
Benimse kör olan kalbim
ve yetinemedik içimizdeki manzaramızla
Sıkıldığımızı ve vaz geçebileceğimizi zannettik
Oysa  ölümcül delesyonlar kadar imkansızdı gerçekleşmesi bu aşkın
Ya yalanlarla mozaik olacaktık
Ya da yaşamadan yok
Biz var olmayı seçtik ayrı yalan dünyalarda ayrı yalan aşklarla
ve geride...
Geride ağlamaklı bir palyaço gözü kör bir şehzadeyle...

Seni seviyorum çocukluğumun bittiği yerde
Olduğu kadar insanca olabildiği kadar
Hayvanların diline düşecek kadar
Seni seviyorum yaşadığım gün kadar
Varlığın benden ezeli ruhun benden ebedi
Deymesin sana sevgilim namahrem eli
.......değecekse bile satılığa çıkardığın ruhun benimle gelmeli
Ruhun benden ötede bende ebedi

Rüya~Kabus

Bütün sevmediğin insanları bir rüyada görürsün ya hani

Bi evde kalırsın hepsiyle istemeden

Bi odandan diğerine geçerken ya da koridorun ortasında çıkar ya karşına

Bitmez tükenmez odası vardır hani

Kendini kabusa çevirecek kadar sıkıcı olmaya başlamıştır hani

Tam o sırada sen beliriverirsin hani işte kabus olan kısmı bitmiştir...

Aradaki fark bu işte..

Sen hiç yapamadığın bir şey için ağladın mı
Ya da düşürdüğün bir şeker için
Bir cümlesiyle dostlarından caydın mı
Hiç tek yudum atmamışken ağzına birden ayılamadığını anladın mı
Durup dururken yerli yersiz dünyaya dengesiz davrandın mı
Sen hiç yalnız kaldın mı onlarcasının arasında
Sen hiç sana şiir yazdın mı
Hiç şarkı dinlerken seni düşündün mü
Esen rüzgarın minik dokunuşlarında yanında seni hissettin mi
Hayır mı?
O zaman beni anlayamazsın işte…

Bilmiyorum

Hiç var oldum mu sende bilmiyorum
Beni içinden yok edebildin mi bilmiyorum
Hangimiz kimi daha çok sevdik bilmiyorum
Neredeydik nereye geldik
Neden buradaydık ve avuçlarımızdaki sıcaklık neydi bilmiyorum
Git dememe rağmen neden gitmedin bilmiyorum
Gel dediğimde beni neden terk ettin bilmiyorum
Bana hiç sevdiğini söyledin mi bilmiyorum
Hatta beni hiç sevdin mi bilmiyorum
Hiçbir şey bilmiyorum
ve artık biliyor musun seni seviyor muyum bilmiyorum...

Aşk şehidi

Yolun yarısındayım işte yada hayli yarısını geçkince ah Cahit Sıtkı sana güvenmiştim oysa ilkokulda okurken şiirlerini okurken görüp sevmiş sana güvenmiştim otuz beş yalanına daha yirmime gelmeden cevherimi sömürenler şakaklarımda dönen hinlikler kaşlarımda çatıklığa neden olmaya başladı ruhuma serpilen kırışıklıklar biraz yalnızlıklar biraz ağlamaklı yanlışlıklar erken indirdi beyazları ruhuma mayınlara basmadan düşmanı bulmaya öldürmeye çalışrken ben aşk şehidi oldum serseri ve seferi bir mayın yüzünden(?)

Noktaya bile muhtacım

Korkuyorum hayatımdan bir noktayı bile kaybetmekten artık korkum insanlardan da birazdan gözü pek olanlardan değil beni kendisine benzetmeyi başaranlardan,çok okuyup bilgisi bol içi çürümüş ruhsuz cehaletten korkuyorum işte...
Başta senden korkuyordum beni kırmandan,bi de dost kaybetmekten ya da kardeş saydıklarımdan birini ve dürüstlüğü ve inancımı kaybetmekten aşka,sana,tanrıya ve hayatın güzelliğine olan inancımı kaybetmekten korkuyordum,sonra hedeflerimi kaybetmekten korktum ve masumiyeti ve doğallığı ve hayallerimi,şimdi diyorum ya bir noktayı bile kaybetmekten korkar oldum.
Önce güvendiğim seni kaybettim sonra inandığım seni kırılmak ne kelime önce yamuldum sonra paramparça oldum içimin her parçası ayrı bi köşede kaldı kimisi dualarda doğanın bi köşesinde aşk neki ben seninle duyularımı duygularımı da kaybettim tanrıya kızdım yeri geldi senin yüzünden onun ne suçu var ki o bana ders olarak seni gönderdi senin yüzünden sınıfta da kaldım anlayacağın ve güzel hayat vardı ya biz gülüşürken şimdi o hayat her gün batan iğneler lanet işte giderek hayallerime seni yerleştirdiğim için tümden sen onları da alıp gittin ve hedeflerim ardından ağlarken bana el salladılar ve kayboldular...
Senden sonra üzüldüm çok üzüldüm kabuslar gördüm gidiyordun sanki gerçekte gitmedin komik işte masumiyet müzesinde kaldı işte doğallığım içten sevmelerim şimdi sevdiklerimde parçalarını topluyorum ki özlemeyim kiminde bi bakış bi şaka ses rengi ama kızgınım sana işte kaybettim senin beni kaybettiğin gibi bi köşe başında şimdi giderek kendimi kaybediyorum hayatımdan bi dostu arkadaşı kardeşi sevgiyi sevgiliyi masumiyeti doğal bi aşkı gerçeği hayallerimi kendimi kaybettim bi noktaya bile muhtacım çünkü totem yaptım o kaybolduğunda sen benden vaz geçmiş olacaksın.
İşte bu yüzden bi noktaya bile muhtacım...

Ben ben ben

Uyudum,uyutuldum büyümeyi bekledim
Tüm abeslikleri normal karşıladım da normalleri sadece uzaktan seyrettim
Yalanlar,yalancılar çevremi tavaf ederken
Gerçeği nerede kimde görebilirdim
İçimdeki çocuğu kendi yetiştirme yurdumda serbestleştirdim
Özendiklerim asla ulaşılamaz değildi
İçimdeki müziklerle gelip gitse de bazen
Ben içimden hep iyiydim kendime yettiğince sevimli
Kendime zarar vermeyecek kadar bencil
Zihnimdeki soru işaretlerini kitaplar arasında noktaya çeviremedim
Çıktım yola gidiyorum
Yollardaki çizgilere sora sora ilerliyorum
Arayanlar ulaşamıyormuş
Yerim tek değil çok yürekte homojen dağıttım kendimi
Ama aradığınız sadece bedenimse
Bi piyano kenarına sinmiş olabilir
Ya da aradığımı bulmuşsam eğer
Bulduğum yere yerleşmiş ve daha başka arıyor olabilirim...

Konuşmayı bilmiyor değilim
Susmam gereken zamanda konuşmayı da severim
ama bilir misin ki
Ben beni en konuşkan zamanda lâl edip seni dinledim
Sen beni en suskun anlarda dahi bir kerecik dinlemedin
Şimdi saklı bir ruh gibi hücrelerimin arasında ne yüzle dolaşıyorsun
Ne acısı veriyorsun ki diken bile olamazsın sen
aman diyeyim lutfedip alınma oralardan,sen kendinle evlenip bana boşanan bi adamdın
Yalanım varsa sen olayım
Doğrun varsa konuşurken doğrun kadar ben ol inşallah...

Ağzımın payını aldım
Bu defa sözlerinin karabiberi fazla oldu sanki
Her şeyin adabı vardı muaşer zamanda
Edepsizin biri geldi konuştu ahir zamanda
Hunim tepemdeyse de altında yatan beynim
Senin zavallının yanında küçük kaldığını da bildi..

Kime ve neye bu hoşça kal
Kaç su bardağı katmalı ki tadı yerine gelsin dünyanın
Sıkıştırılmış zamanlar arasında molalarda hatırladıklarımdan
Dostların şarabının yudumundan bir tatlı hoşça kal al
ve bana bırak dünyayı,çok sarsmam merak etme sadece bir veda kadar hoşça kal

köprü

Bi köprü başındayım üç ihtimal var
Biri atlamak içindeki ateşle cehennemi karşılaştırmak için
Biri geri dönmek sözünden
Hiç istemesen de gururu geçip onurunla sevmek yani onurunu da olaya dahil edip
Yani gerekirse gözü kapalı ayaklarının dibine sermek onu da
Bir diğeri ise gitmek içinden bir şeyleri sende bırakıp uzunca gitmek
Bir ağlayıp bir gitmek
Bir vaz geçip dünyadan bir gitmek
Bir adımda bir sene vermek ruhundan
Bir işte bir köprünün herbir yanı sana çıkıyo da
Doğru neresi..?

Eksik çok

Baştan sona eksikti her şey
İmzası yoktu mektuplarımın mesela
Yani o kadar da cesur değilmişim
Bak bir cesaret eksikmiş
Yokuş başlarında dolanırken midemde şarabım
Kucak dolusu söylediklerim yalanmış
Dürüstüm eksikmiş
Çok basit gidip gelebiliyormuşuz
Bağımız eksikmiş
Bak sensiz nefes alıyorum
İçimdeki yangın eksikmiş
Ve bitişimiz baştan belliymiş bitiş nedenimiz
Büyük bir aşk eksikmiş
Şimdi ne fark edermiş
Bir aşkta bir sen bir de ben eksikmiş
Paşa paşa ağlayacağız
Bak gördün mü içimizde göz yaşı da eksikmiş..

Ben geldim demedin
Hoş geldin dememi bekleme
Şimdi ardında bi hoşça kal bekliyordun
Ama gidiyorum demeden alıp gittiklerin
Sadece bir defolu hak ediyor!!

(?)

Kimim ben Gül'ün büyük kızı?

Ahmet'in küçük torunu?

Zeynep'in bilmem nesi?

Ali'nin doktoru Nüzhet'in zavallısı...

Sıfatlarım yok mu benim ben neyim?

Toprak kayboluyor ve boğuluyorum

Hayallerim tek tek terk ediyor kabuslar zihnimden ayrılmıyor

sokakta bir ninni çalıyor ben uyuyorum

kim olduğunu unutup uyuyor mutlu oluyorum

bi anda

Ne hoş geldin dememe izin verdin
Ne de bir hoş'çakala yol gösterdin
Gittiğin belli değildi köşeyi dönene kadar
Hep gözün gözümdeydi geri geri uzaklaşırken
Ben içimden son damlasına kadar öyküler yazdım ardından
Baş rolü hep sana ayırdım
Hep sahnem doluydu sen varken
Şimdi sahne boş koltuklar kadar
Ve içim işte o hepsinden boş
Eskiler bitti...
ne sen baş rol oyuncusu ne ben yönetmen
Sen küçük tiyatro figüranı ben sallanan sandalye ölüsü...

Süzüyorum denizi yüzgeçlerimle damla damla ve doyumsuz bir hayal tadında yaşam her şey sizinle her şey mükemmel dostlar...
O da ne..? vira vira vira !!!
vira..? işte o ne ki?
nereye gidiyorsunuz?
Yalnızım vira
Gel beni de al vira
Dünya gitti vira
Dostlar terk etti vira
Her neysen ya beni de yanlarına götür
Ya da onları bana vira peyser biya...

Rahmetli

Ölüyorum...
Nefes alarak ölüm bu gibi
Kim olduğumu bulamıyorum
Hayallerim var mıydı hafızam yerimdeyken unutuyorum
Müzikler sadece kendini sözlerle ifade eder oldu
Hiç uğruna ölmüş olabilir miyim
Yani o kadar enayi
Yani bi o kadar ahmak ve saf
Son arzum sorulmadı
Ani oldu ölümüm
Kanserden hazin trafik kazasından hızlı
Tabutum yok ruhumu bir tabu-taa sığdıramadılar çünkü
Son arzum sorulmadı
Eğer sorulsaydı
o zaman bu zaman değişir miydi bilemem
Şu anda kaldırılamayan cenazem önümde serili
Bakıyorum ve gözümde taşmaya ramak kalmış şelale
Biliyorsun ki kendime ağlamıyorum
Son arzuma...

uyukma

Şeytanla anlaştık bulaşmayacak sana
Zaten gerek yok dedi o kendine yeter
Şerefle kanka olmuş sonra içine etmişsin şerefin
Haydi dünya durmadı döndü sen ona uyma şehzadem

nur top-u

Ah işte zamanı geldi
Sancılar başladı
Ölümden beter sancılar
İşte suyum geldi
Tebrikler sevgili
Nur topu gibi bir ayrılığımız oldu

Yağmur duası

Uzaktasın ve bana acıyorsun hafiften
Dostane bir acıma bu
Görmüyorsun nelerin olup bittiğini
Anlattıklarım kabus gibiydi evet
Şimdi birlikte göreceğiz daha gerçeğini
Hiç ummadığın yerde çimleneceğim
İçine tohumlarımı attım
Şimdi yağmur duasına çıktım az kaldı geliyorum

Dudak payı

Yanıyorum dünya alev aldı
İçim üşüyor ruhuma battaniye lazım
Bikiniyle kutuplara gidesim geliyor dışımdan dünya yanıyor
İçtiğim çaylarda yok tat
Ben her şeyi bıraktım geliyorum
Dudaklarında bana pay bırak

Belirsiz ve giderek siliniyor

Sensizliği tasvir ettim hep ya da seni
Sen varkeni bilmiyorsun
Kuru ovalar var ya şimdi karşımda onlar yeşildi
Denizlerin dalgası içimi serinletirdi
Gülücükler ömrün tadını getirirdi
Söylenemeyenler dünyayı bir başka sevdirirdi
Dualar karmaşık gelmezdi
Yoktu edilesi başka dua
Yıllar gün misali geçerdi
Kavgalar küçük olanlar yani
Ben galiba seninle olabilmeyi hatırlayamıyorum
Zihnim çok karmakarışık çok boş
Hayat günlük tadında geçiyor
En inanılmazı da yavaş yavaş unutuyorum
Dünyayı geçmişi seni beni anıları her şeyi ortağı yakını uzağı
Tek net hatırladığım bir akşam üzeri sınav çıkşı hani
Bir yemekti en güzelden ibaret
Sonra bi maç bir de filmdi tüm güzel anıların başında
Sonra telefonlar çaldı iki ayrı kutba dağıldık
Arayanlar,onları kimdi hiç sormadık...