Küsüm ben sana belki inanamayacaksın ama bu defa şakadan da değil aferin sana,beni bile küstürdün ne mi yaptın dur anlatayım
Hani yokuş ortasındaydık bekliyorduk dostları biz dışında kimsenin bilmediği biz de yanımızdaydı ben sana sarılmak istedim birden beni ittin oysa ilk defa entrikasızdım ve masumca bi sarılmaktı bu,yavaş yavaş yokuşu inip gitmiştik söyleyecktim sana o gün her şeyi tüm ümitlerimi içimdekileri anlatacaktım...
Sonra dostları aldık vapurdan bi güzel eğlendik ve sen gözlerimin içine bakmıyordun galiba biraz da kızgındın sen kızdın diye ben susmalı mıydım verdiğim kararımdan caymalı mıydım tabiki de böyle birşey yapmadım yine senden vaz gecmeyi göze aldım ama benden vaz geçmeyi göze alamadım öylece durmuştun herkes gitmişti ve sokağın ortasında yine sadece biz ikimiz vardık tutamadım tutulası çenemi bikaç cümle döküldü dudaklarımdan sen arkana hiç dönmeden yürüyüp gittin hiç umursamadan işte o gün bana bir kelime bile söylemeden gittin ya sen küsmeden bana ben sana küsmüştüm yol uzundu ve bomboş baktım arkandan attığın her adım içime doğru yolculuğumu tetikliyordu ve köşeyi dönmeden önceki son adımın beni içimde yolculuk ederken içime hapsetti ve orada kaldım ama tek seninle doğru düzgün konuşuyorum ben sana anlatıyorum içimden derdimi bu dört duvarı o günden sonra hiç sevmedim ne vardı beni evimden buraya getirmenin ben heryerde susardım burda bana kafayı yemiş gözüyle bakıyolar ama hergün sen ziyaretime geliyorsun inanmıyorlar suskun bi teyze var karşımızda onu görüyorlar da seni neden göremiyorlar bu kadar küçüldün mü sen uzaklar da bu kadar aşağılarda mısın ki göremiyorlar galiba evet ama ben görüyorum seni uzaklardan gittiğin yokuştan gelişini hatta yokuş boyu giderken ettiğin o ağır hakaretleri yuttun tek tek ben de artık sana susmuyorum hatta tek sana konuşuyorum bu senfoninin son notasında bir bozukluk var ben bilemedim mutlu son bu ama neden eksik neden boşluk sana soruyorum??????????
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder