Vakit çok geç hazan ve hüzün vakti
Yıllar azdır belki ömrümde ama dedemden yaşlıyım ben
Huzuru dedemden çok hak ediyorum
Ve yalnızlığın benim üzerime iz düşümü...
Şikayetçi değilim mutluyuz biz yalnızlığımla
Artık seninleymişçesine oyalamıyorum da onu
Başbaşayız tümden
Ölmemi istediğin gün
O günden beri
Yani kolay olanı değil imkansızı yaptığım gün
Sen yok gibi ölüp yok olmak değil ya da vaz geçmek değil senden
Benim seni sensiz yaşamayı seçtiğim gün
Neyse geçmiş gün hatırlayıp üzmeye gelmez geçmişi
Yalnızlığım başbaşa huzurluyuz biz seninle
Hiç kıskanmadın beni ya da ağlatmadın
Hiç sinirlenince iğrençmişim gibi de bakmadın
Hiç ağlarken çocuklaşmadın saçmalamadın
Yolun en edası güzel kısmında bırakıp gitmedin
Terk etmedin beni
Hiç senin yüzünden perde de inmedi yüreğe
Hiç boşlukta yaşamadım sen varken
Sorular ikilemler yalanlar da yok
O da yok
Yalnızlığım başbaşa mutluyuz
Elimizde iki kadeh karşılıklı çekiştiriyoruz geçmişi
Sana yasakladığından doktor onu da ben içiriyorum ama olsun
Sense ayık kafayla sakin sakin bi milyonuncu kez dinliyorsun beni
Yılların nefretini mesafesini serzenişini
Bir kez senden uzaklaşmayı denedim
Olmuyor be eski dost doğallığını insan oğlu tutmuyor
Ölümümde de yanımda götürebileceğim tek sen
Ardından ağıt yaktıklarıma selam söyle benden
Afilli olsun tabutum mezar taşı istemem...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder