Boğuk sesler

Yorgun bi bitiş bizimkisi
Yalanlardan mı yoruldu söylenen ağır sözlerden mi
Doğmak bilmeyen günlerden mi
Söylenemeyen cümlelerden mi anlayamadığımız
Saçma bi başı vardı
Bebek kahkahasından komikti
Güldükçe gülebilirdik
Karmakarışıktık
İçimiz ezik domates edasındaydı
Dünya bize şaka satıyordu
Sessizlikte yaşadık biz sadece konuşan gülen sessiz gözlerimiz
Başka başka insanlarla yaşanılan yanlış aşklar susturdu bizi
İçinin acısı susturdu seni,yanlışın tadından dilin yanmış
Dünya gözüne kaçmıştı ağlıyordun içinin nehirlerinde
Sırlarımız vardı kimse bilmesin istediğimiz
Yanyana oturup susmaktı en büyük keyfimiz
Biz istenmeyen sonları yazmakta uzman iki avare
Fark edemedik seninle güzellikleri
Yem atarken balıklara simitimizin bittiğini göremedik
oyalamak için atarken elindeki taşları köpeklere yem diye taşla sevgini karıştırdın
Düşünmedin aç kalan ikimizi
Aç bıraktığın içimizi
Çin lokantasının dediği gibi
"Birbirlerine sevmeyi öğretmeye çalışırken
Birbirine kan kusturan iki aşık serseri"