Ritmler üzerinden yorumlamaya başladım hayatı,kelimeler ancak ses eşliğinde kekelemeden çıkar oldu sanki;öykülere aşk hikayelerine depresyon hapları son verdi,gerçekçiliğin eğlenceli tadına vardık birlikte...

Son gidenin arkasından gelen yeninin de ardından eski olmuş hikayeler aynı matem içerisinde yorulurken;kendimi kurtarmanın yolunu buldum.O bu falan filan değil aşkın peşinden koşarken kaçırdıklarıma bakarak kaybettiklerim nedeniyle boşluğa düştüğümü fark ettim.Şimdi aranıza bambaşka biri olarak dönüyorum.

Resimler şiirler uçtu,renkler karışıyor artık ama capcanlı oldular.Hafızalardaki bulanık siluetim kendini varlığa bırakıyor;çünkü artık var olduğumu hissedebiliyorum yeniden.Yaşamayı seviyorum tekrar hayallerle kelimeleri notalar gibi kullanmaya başladıktan sonrası mı :)


https://www.youtube.com/watch?v=fwK7ggA3-bU

Ritmlerle birlikte yaşamanın tadını ve resimlerdeki huzuru keşfettim.(U)mutluyum,(u)mutlusun,(u)mutlu... ;)

farkındayım...

Yıllar,aşklar,muhabbetler,ayrılıklar geçmiş
Ben hala sana ağlıyorum
"Ben sana mecburum bilemezsin"
Kim sana mecbur etti beni
Neden seni rüyamda gördüğümde hala ağlıyorum
İnsanlar bundan mı ölüyordu
Veremden öte,ölümden beter
Ağrı kesici içemiyorsun ağrıdığında
Sevmeyi dileyip öylece seyretmek her şeyi
Bomboşum işte tabut gibi ölüleri doldurmakla yetiniyorum içime
Sen yoksun...