9 Ağustos 2010 Pazartesi

bi anda


Ne hoş geldin dememe izin verdin
Ne de bir hoş'çakala yol gösterdin
Gittiğin belli değildi köşeyi dönene kadar
Hep gözün gözümdeydi geri geri uzaklaşırken
Ben içimden son damlasına kadar öyküler yazdım ardından
Baş rolü hep sana ayırdım
Hep sahnem doluydu sen varken
Şimdi sahne boş koltuklar kadar
Ve içim işte o hepsinden boş
Eskiler bitti...
ne sen baş rol oyuncusu ne ben yönetmen
Sen küçük tiyatro figüranı ben sallanan sandalye ölüsü...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder